December is altijd weer de drukste maand van het jaar. De maand vliegt voorbij, je portemonnee is standaard leeg en je hoofd loopt over van alle deadlines en planningen. Ik ga al tien jaar lang iedere kerst op skivakantie dus mijn decembermaand voelt altijd extreem kort. Midden in alle drukte vlieg ik de auto in, op naar vakantie. Vroeger spendeerde ik oud en nieuw heel vaak op mijn vakantiebestemming, dat waren de makkelijke jaren. Mijn ouders maakten me wakker, we keken vuurwerk, we aten een oliebol en dan ging ik weer slapen. Maar daarna kwam de tijd dat ik oud en nieuw liever met vrienden doorbracht. Toen werden dingen ingewikkeld, want met wie vier je oud en nieuw? Waar ga je heen met oud en nieuw? Spreek je bij iemand thuis af of ga je naar een feest?

December is altijd weer de drukste maand van het jaar. De maand vliegt voorbij, je portemonnee is standaard leeg en je hoofd loopt over van alle deadlines en planningen. Ik ga al tien jaar lang iedere kerst op skivakantie dus mijn decembermaand voelt altijd extreem kort. Midden in alle drukte vlieg ik de auto in, op naar vakantie. Vroeger spendeerde ik oud en nieuw heel vaak op mijn vakantiebestemming, dat waren de makkelijke jaren. Mijn ouders maakten me wakker, we keken vuurwerk, we aten een oliebol en dan ging ik weer slapen. Maar daarna kwam de tijd dat ik oud en nieuw liever met vrienden doorbracht. Toen werden dingen ingewikkeld, want met wie vier je oud en nieuw? Waar ga je heen met oud en nieuw? Spreek je bij iemand thuis af of ga je naar een feest?

Elk jaar weer trapte ik in dezelfde (eigen gemaakte) valkuilen, ik twijfelde met wie ik oud en nieuw ging vieren en had meestal een paar vaste vrienden die ik in ieder geval wilde zien. Ik wilde niet te snel plannen maken en alle opties open houden. Het liefst ging ik in de nacht van oud en nieuw langs iedereen, maar dat is nog nooit gelukt. Als ik eindelijk besloten had dat ik naar een feest wilde of iets anders, had iedereen al plannen gemaakt. En dus, viel ik maar terug op degenen die er altijd zijn: mijn ouders. Een paar jaar heb ik oud en nieuw gevierd bij mijn ouders en ben ik om 12 uur weggegaan om bij vrienden langs te gaan. Het was altijd wel gezellig maar toch viel het ieder jaar weer tegen, immers wilde ik ieder jaar weer iets te geks doen, iets memorabels. Bij mijn ouders thuis hadden we geen oliebollen omdat we op oudjaarsdag thuiskwamen, op huisfeestjes was het altijd wel gezellig maar nooit memorabel genoeg. Waarom wil ik überhaupt oud en nieuw zo groots vieren? Ik denk dat dat komt omdat ik nooit met kerst thuis ben, kerst vieren wij thuis niet en ik ben bijna nooit met kerst in Nederland geweest. Misschien voel ik daardoor meer de druk om met oud en nieuw echt te knallen. Buiten dat heb ik niet zo veel met kerst en ik vind oud en nieuw één van de leukste feesten van het jaar, ook al is het nooit genoeg.

Vorig jaar was het me bijna gelukt om van die bank af te komen, ik wilde naar een feest samen met mijn vriend. Hij wilde liever oud en nieuw vieren bij zijn moeder, waardoor ik niet thuis op de bank zat, maar bij mijn schoonouders. De dag erna was ik enorm ziek geworden en heb de hele dag met een emmer in bed gelegen. Voor mij was dit jaar de doorslag, nu ga ik het écht écht anders doen! Vrienden vroegen aan me of ik naar een feest wilde gaan met oud en nieuw, ik zag het al helemaal zitten. Er moest nog worden besloten welk feest en hier ging het opnieuw mis. Iedereen ‘denkt na’ maar ondertussen gebeurt er weinig en worden er geen concrete plannen gemaakt. Dus ik heb er een whatsappgroep tegenaan gegooid en we hebben in een uur besloten welk feest het ging worden, vervolgens hebben we veel te dure kaarten gekocht (omdat we heel laat waren, maar nog op tijd!: Lees laatste 25 kaarten) en is het eindelijk zover. Dit jaar zal ik oud en nieuw doorbrengen op een te gek feest in plaats van bij mijn ouders op de bank. Nu is de enige vraag nog, nu ik eindelijk heb waar ik al die jaren naar streef, valt het dan niet alsnog tegen? Is oud en nieuw ooit leuk/gaaf/memorabel genoeg?