Stefan
“Tot op heden zijn er nog geen mensen geweest die mij zo nu en dan een aai over mijn bol geven. Natuurlijk neem ik daar geen genoegen mee: ik heb het heft in eigen hand genomen. Ik betrap mezelf er meer dan eens op dat ik mijn handen met een constante snelheid over mijn bovenbenen wrijf. Vaak wieg ik ook nog heen en weer als ik dit doe. Mijn moeder zegt dan altijd dat ik daarmee moet stoppen, omdat het eruit ziet alsof ik niet helemaal honderd ben en opgenomen moet worden.”

“Eten slokt al sinds ik me kan herinneren een groot deel van mijn vrije tijd op. Dit is aan mijn postuur niet te zien, maar ik heb nou eenmaal een goede stoelgang. Toen ik een peuter was kon ik mijn liefde voor eten niet onderdrukken. We hadden destijds een koelkast die ongeveer net zo groot was als ik. Op momenten waarop er geen toezicht op mij werd gehouden, sloop ik naar de koelkast. Ik zette de koelkastdeur dan wagenwijd open en begon letterlijk alles wat in de koelkast werd bewaard op de vloer uit te stallen. Cervelaatworst bij m’n tenen, het potje mosterd tussen m’n benen, augurkjes bij mijn linkerhand en Ferrero Rocher bij m’n dijbeen. Daarna was het een kwestie van zo snel mogelijk en zo veel mogelijk in mijn mond proppen, want je wist nooit wanneer de stem van mijn zeer ontstemde vader of moeder aan de horizon verscheen.”

Romy
“Na het tandenpoetsen moet ik altijd even op een handdoek kauwen. Ik weet niet waarom, maar het moet gewoon. Anders voelt mn mond raar en kan ik me de volgende paar uur nergens anders op concentreren dan hoe raar mijn tanden voelen. Slaat nergens op. I know.”

Lex
“Zodra ik een bonnetje krijg als ik iets gekocht heb rol ik die altijd zo strak mogelijk op, als iemand anders het bonnetje pakt beleef ik een vorm van cognitieve dissonantie en vraag ik ook altijd of ik m mag hebben.”
“Wanneer ik gaap en ik was iets aan het vertellen, wacht ik niet totdat mijn gaap is afgelopen maar praat ik gewoon door zodat wat ik zeg onverstaanbaar is…”

Kitty
“Mijn grootste walging is gerimpelde handen door warm water, je weet wel, als je te lang gedoucht hebt of de afwas hebt gedaan. Dat gevoel van die rimpels vind ik zo erg dat ik mijn vingers dan niet tegen elkaar kan wrijven om iemand anders hand vast kan houden, anders word ik gek. Het is al een probleem sinds mijn kindertijd, en nu ik eraan denk krijg ik kippenvel.

Ook ben ik echt van overtuigd dat er maar een beste manier van lezen is, en dat is languit (op bed) met je benen tegen de muur aan. Met je voeten naar het plafond dus. Niets zo ontspannend als op die manier een paar uur een dik boek doorlezen.”

Anniek
“Het zal niemand zijn ontgaan, maar ik maak dus echt ALTIJD geluid, serieus, ALTIJD. Ik werk in een restaurant, waar al meer dan eens door gasten is gevraagd wat ik aan het neuriën ben. Mijn huisgenootjes weten wanneer ik aan het leren ben omdat ze me op de gang horen praten of gekke geluiden horen maken. En mocht er even geen geluid uit mijn mond komen, dan ben ik wel met mijn handen aan het drummen, tenen aan het knakken of elk voorwerp in mijn buurt aan het tikken.”

Danne
“Thuiskomen kan bij mij blijkbaar niet op een normale manier, aangezien ik volgens mijn huisgenoten altijd boos lijk. Mijn fiets neerzetten maakt ongeveer 3 keer zoveel geluid dan bij de rest, en het zuchtje dat er achteraan komt helpt waarschijnlijk ook niet. Little do they know dat ik het gros van de tijd dat ik mijn fiets luidruchtig wegzet dronken ben, in plaat van boos (haha).”

“Hiernaast heb ik ook nog de gewoonte om met mijn huisgenoot te praten alsof we boos zijn, terwijl we dat helemaal niet zijn. Blijkbaar heb ik toch ergens veel woede weggestopt?”

“Als laatst heb ik nog de gewoonte om te denken dat ik het wel red als ik overal bij wil zijn. Driedubbele afspraken, kan wel joh. Met het gevolg dat ik bij 2 van de 3 minstens een uur te laat kom… FOMO (Fear Of Missing Out) got me real bad…”

Iris
“Ik stop nagels onder mn nagels.” Probeer die zelf maar uit te vogelen…