Voor een oude mevrouw was ‘toen’ het moment dat de melk nog persoonlijk langs gebracht werd en de politieagent nog gerespecteerd werd. Voor een veertiger is ‘toen’ het moment dat ze nog vrije tijd had in plaats van kinderen. Voor een scholier is ‘toen’ het moment dat er nog vrijblijvend in de bouwhoek gespeeld kon worden in plaats van het verplicht stampen van Franse woordjes. En voor een bestuurslid, gaat de tijd zo snel, dat ‘toen’ zelfs gisteren kan zijn.

Met Maart bijna aan zijn eind, is het terugkijken al begonnen. Een onherroepelijk gevoel van heimwee bij het idee dat er nooit meer een Maart 2017 zal komen.

In Maart presenteerden we  ons halfjaarlijks beleid aan de leden.

In Maart werden we met kratten bier in de wildernis gedropt en mochten we zelf de weg terugvinden.

In Maart maakte ik een Linked-In profiel aangemaakt en kregen we training hoe deze te gebruiken.

In Maart waren er weer heel veel hele gezellige borrels in de Vrienden

In Maart speelde we allemaal ‘What Are The Odds’ en zag iedereen er een avond lang belachelijk uit.

In Maart was er weer een onvergetelijk ledenweekend, met een cantus, klimbos en het standjesspel.

In Maart bezochten we het Alzheimercentrum en leerden we alles over dementie.

In Maart kregen alle commissieleden een training van AIESEC en bouwden zij zo hoog mogelijke spaghettitorens.

In Maart struinden we rond in het centrum van Utrecht om er achter te komen wie de mol was.

In Maart waren keihard op zoek naar het nieuwe bestuur.

In Maart vierden we de verjaardag van de Universiteit Utrecht.

In Maart kregen we te horen wat we over een aantal weken in Roemenië en Bulgarije gaan doen.

In Maart presenteerden we het structuurwijzigingsplan en stemde de ALV vol overtuiging ‘JA’.

In Maart streden de commissies weer tegen elkaar voor de commissiebattle.

In Maart …

In Maart, toen was alles beter.