In drukke periodes is het een sport om over zoveel mogelijk dingen na te denken, behalve over de leerstof zelf. Nu heb ik toevallig hét onderwerp om je brein over te breken, namelijk: taal. Taal is voor velen in het dagelijks leven een zeer vanzelfsprekend gegeven. Lezen, schrijven, praten; je staat er niet eens bij stil dat je hier constant mee bezig bent. Je hoeft niet na te denken om je eigen taal te begrijpen, je snapt het gewoon. Naar mijn idee is het echter ook goed om eens stil te staan bij het feit dat de taal die je spreekt juist ontzettend veel structuur schept in jouw manier van denken in het dagelijks leven, zoals het eerdere artikel van Geestig over Wernicke’s afasie al duidelijk maakte (link naar het Wernicke artikel, voor iedereen die dit leuke, verhelderende – of juist verwarrende –  artikel heeft gemist https://geestigmagazine.nl/2017/02/14/laat-ze-maar-kletsen/).

Je hele denkkader wordt afgebakend door de mogelijkheden die jouw taal je biedt, zowel om concepten te begrijpen als deze uit te drukken. Woorden die je niet kent kun je tenslotte niet gebruiken en zeker voor abstracte begrippen geldt dat het erg moeilijk kan zijn om deze goed te vatten in een omschrijving. Neem nou het nieuwe woord ‘mansplaining’. Zoals Husson (2013) beschrijft is deze term redelijk recent in gebruik genomen, en wordt het vooral online gebruikt. Dit woord is ontstaan vanuit het feministische gedachtegoed, maar heeft geen officiële, vaste betekenis. Een populaire betekenis van dit woord is als volgt: mansplaining is het fenomeen dat een man iets gaat uitleggen aan een vrouw, wat zij allang weet (of zelfs veel beter weet aangezien het haar gebied van expertise is), of wanneer een man aan een vrouw gaat uitleggen waarom ze ongelijk heeft (terwijl ze eigenlijk gewoon wel dik gelijk heeft). Zo zie je dat er een redelijk lange, enigszins omslachtige omschrijving nodig is, om de betekenis van dit ene woord te vatten. Het feit dat ‘mansplaining’ gebeurt is niet nieuw, maar doordat er nu een woord voor is kan er veel makkelijker worden gepraat over dit fenomeen. Woorden als deze helpen dus om op een makkelijkere manier over bepaalde concepten na te denken, en kunnen je invalshoek of benadering van een bepaald concept beïnvloeden.

Ook vormt taalgebruik de manier waarop men naar bepaalde fenomenen kijkt. Neem nou het verschil tussen de woorden ‘slet’ en ‘player’. Het woord slet heeft per definitie een negatieve betekenis, maar bij player is dit al een stuk minder het geval. Hierdoor geeft dit voor meisjes vaak een negatieve lading, en voor jongens niet. Deze dubbele standaard zou niet bestaan als voor zowel mannen als vrouwen gewoon dezelfde term zou worden gebruikt. Daarom vind ik persoonlijk het gebruik van het woord ‘player’ voor een vrouw die veel rondscharrelt of  ‘(man)slet’ voor een man die veel zoen- en/of bedpartners heeft zeer gepast.

Het feit dat taalgebruik je cognitie beïnvloedt, is zeer uitgebreid uitgewerkt in de film ‘Arrival’. Zelf vond ik deze film erg intrigerend om naar te kijken, en ik merkte dat dit mij echt aan het denken zette. Sommige films hebben nou eenmaal tot gevolg dat je in een vage, spirituele, diepe of abstractere manier van denken verzeild raakt, en deze film had dat effect zeker op mij. Ik ga verder niets over de inhoud van de film verklappen, behalve dus het feit dat zij precies weten uit te beelden wat ik zelf maar moeilijk onder woorden kan brengen. Mocht je af en toe net zulke abstracte, filosofische denkmomentjes hebben als ik, dan zou ik het zeker aanraden om deze film te kijken.

Al met al kunnen bepaalde woorden dus jouw perspectief op een bepaalde zaak beïnvloeden, of het makkelijker maken om over bepaalde begrippen te praten. Het blijkt soms best lastig te zijn om abstracte gedachtegangen op een duidelijke manier te verwoorden, zodat je ook echt de essentie van deze gedachtegang over kunt brengen op anderen. Hier heb ik bij dit onderwerp bijvoorbeeld ook best veel moeite mee. Dit kan echter ook gewoon aan mij liggen natuurlijk: misschien ben ik wel gewoon erg slecht in het uitleggen van wat ik denk, of denk ik zo ver door dat het niet eens meer te omvatten is in woorden. In elk geval vond ik het een goed idee om na het artikel over Wernicke’s afasie maar even een besefmomentje in te lassen over het feit dat wij gezegend zijn met de gave om onze gedachten te kunnen delen met de buitenwereld. Taal geeft ons structuur, begrip en zekerheid, en dat is toch wel een redelijk essentiële factor in het leven. Probeer maar eens boodschappen te doen als je je boodschappenlijstje niet eens begrijpt!

Referentie
Husson, A. C. (2013, May). Feminist Thought and Online Lexical Creativity: the Case of “Mansplaining”. In Feminist Thought-Politics of Concepts. 5th Christina Conference on Gender Studies.

Wil je bericht krijgen wanneer er een nieuw artikel online komt? Volg ons dan via wordpress of bloglovin, of like onze facebookpagina Geestig Magazine!    Heb je zelf ook nog leuke ideeën voor een artikel of een bepaald onderwerp waar je graag wat over wilt lezen? Mail dat dan naar: redactiegeestig@alcmaeon.nl