Als student heb je het aan het begin van het nieuwe jaar al zwaar zat natuurlijk: deadlines, tentamens, nieuwjaarsborrels, de kerstvakantie afgelopen. Er staat in je rooster en in je agenda dat ie twee weken duurt, maar wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat de tijd in de kerstvakantie ook 2 keer zo snel gaat (bron moet ik nog vinden, 2017). Er zijn inmiddels alweer meer dan twee weken verstreken. Vlak voor het nieuwe jaar had je voor de zoveelste keer met jezelf afgesproken dat je deze keer wel wekelijks naar de sportschool zou gaan, zuiniger gaat leven en je niet de nacht voor je tentamen pas besluit je boeken uit de bol.com doos te trekken.

Één voornemen tegelijk is misschien het beste, je moet althans ergens beginnen. Daarom zou ik jullie graag willen meenemen naar mijn wereld van het zuiniger leven zonder te krentenieren. Allereerst wil ik even een beeld schetsen van mijn portemonnee van 2 jaar geleden, zeg maar vòòr de periode dat bij mij het kwartje viel…. Eigenlijk al sinds ik me kan herinneren heb ik een lege portemonnee, sparen stond niet in mijn woordenboek en geld was al weg voordat het binnen kwam. Ik was als kind maar al te gevoelig voor kinderverslavingen als de kermis (wat naar mijn mening eigenlijk verboden moet worden, maar dat is een andere discussie), vuurwerk, games, snoep en bionicles. Toen ik ging puberen kwamen daar worstenbroodjes, euroshopper energydrankjes en huismerk paprika chips bij. Later ook bier natuurlijk.

Toen ik een jaar geleden in Utrecht kwam wonen ging het natuurlijk helemaal vlot en moest ik er hier iets op verzinnen. En je gaat het niet geloven maar wat ik nu doe om zicht en controle te krijgen op mijn inkomsten en uitgaven vind ik oprecht leuk om bij te houden. Fasten your seatbelts, hier komt ie dan. Ik ben ergens halverwege september van het vorige jaar begonnen (dus zeg maar een nieuw academisch jaar voornemen) om mijn dagelijkse in- en uitgaven in een Excel bestand te zetten. Nu kan ik tot op de halve cent afgerond zien wat er binnenkomt en wat er uit gaat. Zo heb ik mijn huur per dag uitgerekend, mijn boodschappen ingevuld en er staat in hoeveel ik verdien met mijn baantje bij Deliveroo(Je weet wel, wij vervoeren die groen-witte vierkante rugzakken met eten of vluchtelingen door de stad op de fiets). Als laatste kolom heb ik heel groot en in het rood mijn huidige studieschuld en voorlopige lening aka stuf staan. Opdat ik dit niet vergeet.

Dat ziet er dan zo uit:*

kunst-van-het-besparen

*Bedragen zijn natuurlijk verzonnen om privacyredenen, maar dat snap je.

Wat mij nog nooit eerder gelukt is, lukt mij dus nu wel. In de periode dat ik meer moet uitgeven dan ooit leef ik het zuinigst. Ik ben as we speak aan het sparen voor een aantal bloedmooie vooruitzichten. Studeren in Sydney(WHOOEEE!!!), een epische vakantie in de zomer en ik hou zelfs wat over om af en toe lekker uit eten te kunnen. #AlbertHeijnRestaurantzegels

In drie van de vijf maanden dat ik dit bijhoud ben ik in de plus geëindigd, en in 1 van de 2 maanden waarin ik verlies leed heb ik mijn rijbewijs gehaald. Dat roze stukje plastic heeft een spoor van vernieling achtergelaten in mijn beurs voordat ie zichzelf tussen mijn bankpas en mijn AH bonuskaart nestelde. Maar dan heb je ook wat, toch?

Ik ga je niet vertellen hoe je moet sparen, omdat ik denk dat dat symptoombestrijding is. Je moet het probleem namelijk bij de wortels pakken en dat is bewustwording. Daarna kun je zelf zo creatief zijn als je wilt in hoe je het gaat doen. Je gaat die lening een keer moeten terugbetalen, dus zie de feiten onder ogen. Geloof me, je doet future you echt een gigantisch plezier als je daar vandaag mee begint.

Lex Ligtenberg