Beste Sylvana,

Laten we eerlijk zijn; 2016 was niet echt jouw jaar. Vroeger maakte je furore als presentatrice van onder andere Dancing With The Stars en TV Makelaar. De kijkcijfers waren denderend en er was geen wolkje aan de lucht. Echter, als ik anno 2016 je naam google, lijken de gloriedagen voorgoed voorbij te zijn. Ik zie een kruiwagen vol narigheid die wekelijks over je wordt uitgestort om vervolgens weer opnieuw gevuld te worden. Niemand lijkt meer de moeite te nemen om je een hart onder de riem te steken. Je bent meermaals onderuit getrapt via verschillende mediakanalen, maar telkens stond je alleen voor de uitdaging om weer op te krabbelen. De vraag die bij mij steeds prangender wordt, is: ‘waarom pikken we dit nog?’ Waarom worden we door Facebook, Twitter en Instagram zo makkelijk in staat gesteld om racistische en ronduit kwetsende uitlatingen te plaatsen? En waarom blijft dit onbestraft? Als een kind in het openbaar wordt gepest, grijpen we in. Maar als Sylvana Simons meerdere doodsbedreigingen ontvangt, wordt Nederland massaal boos omdat ze beveiliging behoeft. Er zijn in Nederland te veel figuren die denken dat ze alles zomaar kunnen zeggen. Ik pik het niet meer.

Het begon eigenlijk allemaal in het voorjaar van 2015. Je haalde destijds de woede van een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking op je hals toen je Martin Simek tot de orde riep in De Wereld Draait Door. Hij gebruikte het woord ‘zwartjes’ om bootvluchtelingen aan te duiden. Na de uitzending bleek dat Twitterend Nederland je dit niet in dank afnam. Het voornaamste verwijt aan jouw adres was dat je een “goed verhaal hebt verstoord”. Opvallend was dat een groot aantal Twitteraars van de gelegenheid gebruik maakte om zich racistisch uit te laten over het voorval. Zo vroeg iemand zich af of je niet eens terug moet met de bananenboot en een ander vulde aan: “kan dat ex-TMF hoertje #Sylvana niet een weekje gaan dobberen op de Noordzee om cultuur te snuiven?” Toch waren er temidden van de storm aan negatieve reacties ook een aantal die de juistheid van jouw optreden in DWDD benadrukten:

Het feit dat mensen niet snappen dat #Sylvana Simons interrumpeert bij de term zwartjes, geeft de noodzakelijkheid daarvan wel aan #DWDD

18 mei van het huidige jaar veranderde jouw leven voorgoed. Je bracht op deze dag naar buiten je aangesloten te hebben bij politieke partij DENK van Kamerleden Kuzu en Öztürk. Veel gefrustreerde Nederlanders wisten niet hoe snel ze achter hun toetsenbord moesten gaan zitten om hun ongezouten kritiek over je uit te storten. Mij is altijd geleerd dat we moeten streven naar het geven van opbouwende kritiek, zodat de persoon in kwestie zelf kan besluiten om het te internaliseren of weloverwogen naast zich neer te leggen. De kritiek die jij te verduren kreeg was van een heel ander kaliber. Het leek alsof de criticasters elkaar probeerden af te troeven met steeds grover wordende commentaren. Aan jou de taak om te incasseren…

Het dieptepunt werd bereikt toen een 37-jarige man uit Aalsmeer het carnavalsnummer Oh Oh Sylvana online plaatste. In de bijbehorende videoclip was er voor jou een bizarre rol weggelegd. De meneer in kwestie had jouw hoofd namelijk gefotoshopt op lichamen van gelynchte zwarte Amerikanen. Dit moet niet alleen ontzettend kwetsend en bedreigend zijn geweest voor jou, maar eveneens voor de etnische bevolkingsgroep waar jij deel van uitmaakt. De man schrok blijkbaar zelf ook van de impact van zijn filmpje, want de volgende dag meldde hij zich bij het plaatselijke politiebureau. Radio-dj Patrick Kicken maakte de situatie niet minder kwetsend toen hij besloot te reageren op het voorval:

Erg dat ik het ‘denk’, maar het zou me niks verbazen als het Sylvana-haatfilmpje van DENK zelf komt. Racismekaart wordt helemaal uitgespeeld.   

Het jaar 2016 heeft mij negatief verrast. Ik had nooit verwacht dat Nederlanders één iemand massaal zoveel gif en gal toe kunnen wensen. Ik heb het gevoel dat de kritieken ook vaak ongefundeerd zijn. Zelf ben ik het ook niet altijd eens met Sylvana, maar nimmer heb ik de behoefte gevoeld om haar persoonlijk te beledigen op wat voor manier dan ook. Vroeger werd mij geleerd om op te kijken tegen volwassen. Ik hield mezelf voor dat wijsheid met de jaren komt en dat ik alleen nog maar verstandige keuzes zou maken als ik later groot zou zijn. Nu ik bijna twintig ben, kan ik concluderen dat ik me helemaal niet altijd kan identificeren met de ‘volwassenen’ waar ik vroeger zo naar opzag. Hoe kun je iemand zo tot op het bot kleineren, terwijl je weet dat het haar, maar ook haar kinderen, verdriet doet? Waarom zijn veel mensen niet in staat hun mening op een vriendelijke manier te etaleren? Waarom kunnen mensen überhaupt de impact van hun ongenuanceerde meningen niet inschatten?

Volwassenen hebben toch niet altijd de wijsheid in pacht en dat is jammer. Gelukkig zijn er nog genoeg mensen waar ik nog wel tegenop kan kijken. Jouw doorzettingsvermogen is voor mij, maar ik hoop voor velen, bijvoorbeeld heel inspirerend. Ik vind het bewonderenswaardig hoe iemand een onpopulaire mening zo stellig weet vast te houden. Ik vind het dapper hoe iemand zoveel narigheid te verwerken krijgt en toch blijft staan voor wat ze vindt. Daar is onmeunig veel moed voor nodig en een veerkracht van heb ik jou daar. Dat mag zeker ook eens gezegd worden!

Wij wensen je een wonderschoon, positief en vooral liefdevol 2017,

Geestig Magazine