Ergernissen zijn inherent aan de mensheid en in het bijzonder aan de nuchtere Nederlander. Het spreekwoord ‘aan mijn lijf geen polonaise’ belichaamt deze Hollandse mopper-tendens. Het betekent namelijk dat je ergens niets van moet hebben. Een dag niet gemopperd, is een dag niet geleefd: héééérlijk vinden we dat! Ergernissen zijn ook uitermate interessant, vooral omdat ze persoonsgebonden zijn. Je kunt heel veel over je medemens leren als je vraagt naar zijn of haar frustraties. Een ietwat volslanke jongedame die een hekel heeft aan alle #fitgirls op de social media-kanalen, vindt het vast lastig om zelf de sportschool in te duiken. En reken maar dat mensen die klagen dat er nooooooit wat in huis is, zelf nooooooit de boodschappen doen. Mijn moeder heeft een geheel eigen kijk op ergernissen. Ik weet inmiddels dat ik niet bij haar aan hoef te kloppen met mijn irritaties, want dan volgt haar geliefde leus “erger je niet, verwonder je slechts”. Nou mam, ik verwonder me een slag in de rondte en het is tijd om al die verwonderingen op een rijtje te zetten.

Pleisters in het zwembad
Pleisters in het zwembad, misschien wel mijn grootste bekommernis. Zo’n drijvend stukje wondafdekking dat met het grootste gemak je mond binnendringt. Veel mensen hebben de volgende situatie helaas al eens mee moeten maken: dobberend in het pislauwe water voel je iets tegen je linker onderarm aan drijven. Je kantelt je hoofd, maar stiekem weet je al hoe laat het is. Pleisters in het zwembad staan garant voor vele trauma’s en paniekervaringen. Ik pleit dan ook voor een verbod op het zwemmen met een pleister, want langzaam maar zeker weekt zelfs de sterkste pleister los van de huid.

Roken op de fiets
Een groot deel van mijn leven speelt zich af op het fietspad. Het is de rode draad die me van A naar B leidt, maar ook een bron van ergernis. Bovenaan het lijstje fietspad-ergernissen staan mensen die roken op de fiets. Ik kan er niet bij dat je ’s ochtends met een piraat in je bek het fietspad vervuilt, terwijl je schattige buurmeisje over datzelfde fietspad naar de peuterspeelzaal moet. Deze mensen hebben de term rookgordijn een nieuwe betekenis gegeven. Heb je dan niet door dat je een spoor van ellende achterlaat of deert dat je geen ene zier? Ik ben van mening dat je zonder stinkstok net wat harder doortrapt, waardoor je een paar minuutjes eerder op je werk of school kan zijn. Als je deze minuten nou gebruikt voor die geliefde sigaret is iedereen blij!

“Wil iemand de laatste nog?”
Op een zwoele zomeravond zit je met vier vrienden op het terras. Je bestelt een bittergarnituurtje bestaande uit zestien hapjes. Vanaf het eerste moment weet iedereen dat er één versnapering over zal blijven. Ik merk dat ik me stierlijk kan ergeren aan de party pooper die vraagt: ‘Wil iemand het laatste hapje nog?’ Niet omdat ik graag de laatste wil, maar omdat ik weet dat deze persoon zelf graag zijn mond brandt aan die ene, resterende bitterbal. Weinig mensen durven er namelijk voor uit te komen dat ze ook graag het laatste hapje in hun spraakorgaan zien verdwijnen en daar maakt deze veelvraat maar al te graag gebruik van. Als de situatie zich voordoet zeg ik altijd heel nonchalant: ‘Vind je het erg als ik hem neem?’, waarop de persoon in kwestie me met duidelijk ongenoegen de bitterbal overhandigd.  

Cadeautips
Iedereen heeft zich er weleens schuldig aan gemaakt: de goedbedoelde cadeautips. Ik ben wat dat betreft geen uitzondering. Cadeautips zijn daarom niet echt een ergernis, maar meer iets waar ik me bij anderen principieel tegen verzet. Laatst kreeg ik een uitnodiging voor een feestje:

——————————————————————————
Lieve vrienden,

Eindelijk is het dan zo ver. Goddank was ik afgelopen jaar nog een lente waard en heb in vreugde mijn 18e levensjaar gevierd. Aankomende vrijdag krijg ik voor de 19e keer deze kans.
Echter een uitstekend moment om allen tezamen te komen en om dit heugelijk evenement te vieren met een alcoholische versnapering. Dit alles zal plaatsvinden in mijn osso in Harderwiffa!

Dus wees allen welkom en vier met mij mijn volgende levensjaar.
En vergeet niet: leve het hopeloze, troosteloze en lang leve de boze en de schoonheid van het lelijke bestaan.

Cadeautip: pingping, poen en contanten


God is love,
Frieke Panfluit (fictieve naam)
—————————————————————————-
Frieke Panfluit kan rekenen op mijn aanwezigheid, maar ze kan ook fluiten naar de pingping, poen en contanten. Ik wil de feestvierder namelijk het gevoel geven dat ik zelf heb nagedacht over een presentje. Een tip voor alle cadeautip-gevers: bedenk wat je absoluut niet van me wilt hebben en stuur me een berichtje waarin je het betreffende product als cadeautip presenteert.   

Open knoopjes of een besmeurd smoeltje
Haastige spoed is zelden goed, een spreekwoord dat klopt als een bus! Iedereen kent de haast die gepaard gaat bij vaak tevergeefse pogingen om de trein te halen. Deze gejaagdheid kan ervoor zorgen dat je dat ene knoopje van je overhemd over het hoofd ziet, of nog erger: je hele overhemd verkeerd knopen. Wat ook niet altijd goed gaat is het eten van een maaltijd in een behoorlijk tempo. Als gevolg kunnen zelfs dertigers nog heel schattig een kwakje ketchup op hun wipneus draperen zonder het door te hebben. Ik erger me aan mensen die hun kaken stijf op elkaar houden en vooral niks zeggen over dat toefje scheerschuim op je onderkin. Je kan zo een half uur geforceerd kwebbelen over ditjes en datjes terwijl de hele treincoupé al een smeuïge tweet heeft opgesteld over jouw besmeurde smoel. De kans dat je harige navel op Snapchat rondgaat – bij een verkeerd geknoopte blouse – is ook ruimschoots aanwezig. De mensen die geen woorden vuil maken aan mijn open knoopjes of onfrisse gezicht mogen hun dag wat mij betreft met schaamrood op de kaken doorbrengen, want op een zeker moment zal ik mijn blik naar de spiegel wenden en in elkaar zakken van ellende.  

Natuurlijk is dit nog maar een kleine greep uit de verwonderingen die ik persoonlijk ervaar. Zo kan ik ook nog uren uitweiden over de stank die nacho’s met kaas uitscheiden of de zogenaamd rechtvaardige Nederlanders die me staande houden op het fietspad omdat ik aan de verkeerde kant fiets – jaja, ook deze ergernis komt uit de categorie ‘fietspad-ergernissen’. Toch wil ik u als lezer graag het volgende meegeven: je kunt je groen en geel ergeren aan alles wat je lief is, maar je bent het niet verplicht.