Het was nog stikdonker toen iedereen elkaar maandagochtend om half zes amper wakker begroette. Gezamenlijk strompelden we naar de bus om daar, zo goed en zo kwaad als dat ging, onze nacht nog even voort te zetten. De reis verliep gelukkig voortreffelijk en om twaalf uur konden we de lunch (voor sommigen ontbijt) die voor ons klaar stond in het hostel in Boedapest met welsmaken verorberen. Even opfrissen en het was tijd voor de eerste activiteit: een stadswandeling door Pest onder leiding van Nina en Rachel. Hierbij leerden we veel waarheden en onwaarheden over het aan de oostelijke oever van de Donau gelegen deel van de stad. Na de stadswandeling was er voor ons een drie gangen diner geregeld met typisch Hongaarse gerechten: goulashsoep, draadjesvlees met Hongaarse noedels en spekcake. Een leuke manier om kennis te maken met de Hongaarse keuken en het smaakte heerlijk. Over de bediening waren we echter wat minder te spreken. Het eten werd ons namelijk in een razend tempo opgediend en voor je uitgegeten was werd je bord al weggegrist, ook was een glimlach geen overbodige luxe geweest. Na een uur stonden we dan ook alweer buiten om ons aan het avondprogramma te wagen: poolen & karaoke! Het poolen was leuk, en met de nodige alcoholische hulpmiddelen leerden we elkaar steeds beter kennen. Zodat we ons om twaalf uur sterk genoeg voelde om, tot ergernis van de Hongaren, gezamenlijk door de karaoke heen te blerren met happy birthday voor onze jarige Sharon.

This slideshow requires JavaScript.

Dinsdag stonden we op tijd op en aten ons dagelijkse ontbijtje met ei en worst. Nu was het tijd om ons met de bus naar het andere deel van de stad te begeven: Boeda. Over een enorme brug, bewaakt door leeuwen standbeelden aan weerszijden, staken we de Donau over om in Boeda te belanden. Hier beklommen een aantal de berg of werden de oude liftjes genomen om bovenaan bij het paleis te komen. Hierover wisten Julia en Bart van alles te vertellen met betrekking tot de gotische stijl, barokke en communistische invloeden, en veel meer waar Julia zelf waarschijnlijk ook de betekenis niet van wist. ’s Middags speelden we hier het spel levend stratego waarna we bezweet en wel het ondergrondse labyrint van Boedapest indoken. Daarna hadden we vrije tijd waarin we met een groep van twintig man besloten pizza te bestellen en weerwolven te gaan spelen. Met zoveel vrouwen duurde het bestellen langer dan nodig maar uiteindelijk had iedereen wat wils en kon onder het genot van de pizza het psychologisch en politiek denkwerk beginnen. De avond sloten we af in een grote ruin bar met verschillende kroegjes en was het tijd voor het openbaren van je grootste geheimen tijdens een spelletje Never have I ever.

This slideshow requires JavaScript.


Woensdagochtend moesten we vroeg opstaan voor een rondleiding in het parlementsgebouw. Een van binnen en buiten immens en wonderschoon gebouw gelegen aan de oostelijke oever van de Donau. Allereerst moesten we door detectiepoortjes om de mogelijke terroristen onder ons eruit te halen waarna we bewapend werden met oortelefoontjes zodat onze Engels-met-een-Hongaars-accent sprekende gids niet zou hoeven schreeuwen. Binnen was alles groot en bedekt met goud, als hoogtepunt waren er de kroonjuwelen van meer dan 1000 jaar oud. ’s Middags bezochten we het Mai Mano huis, een fotomuseum met choquerende naakte kunst. Daarna was het tijd voor de lezing over Stalin aan de universiteit van Boedapest. Hier hebben we helaas maar weinig van meegekregen. Zoals overal in Boedapest was het erg warm binnen en met het stilzitten werden de gemiste uurtjes slaap voelbaar. Mijn aandacht ging dan ook met name uit naar het komische schouwspel van wegzakkende en wakkerschrikkende koppies, zolang ik zelf niet aan het strijden was om niet in slaap te vallen natuurlijk. ’s Avonds was het tijd voor competitie in de vorm van een crazy88! Waarbij voorbijgangers ingepakt moesten worden in wc-papier, Nederlandse nummers gedraaid in kroegen en zwervers onderhanden genomen voor een manicure (wat helaas niemand gelukt is). Aansluitend gingen we door naar Instant voor een avondje goed zuipen en dansen. De club bestond uit een doolhof aan gangen met verstopte danszalen en een breed scala aan muzieksoorten. Het bier was enkel te bestellen in halve liters en de hitjes werden aangepast aan het soort publiek: een zaal vol psychochicks met als gevolg anderhalf uur Rihanna en Beyoncé en de volgende dag allemaal schorre keeltjes. Later stoomde het vol met de lokale mannelijke bevolking en jawel de eerste Hongaarse tong werd binnengehaald.

This slideshow requires JavaScript.

Donderdag konden we heerlijk uitbrakken in één van de vele badhuizen die Boedapest rijk is. De dronken ervaringen van de avond ervoor werden uitgewisseld in afwisselend heerlijke warme en soms ijskoude baden, de alcohol van de avond ervoor kon er in de sauna worden uitgezweet. Er werd zelfs nog een spelletje weerwolven gespeeld in het bubbelbad en voor we het wisten was de middag alweer voorbij. ‘s Avond had de commissie weer een gezamenlijk diner georganiseerd in een zeer leuk restaurantje tegenover het fotomuseum. Hier heb ik wederom de Hongaarse noedels gegeten die ditmaal met een vriendelijke glimlach geserveerd werden. De meesten van ons gingen voor een goede bodem in de vorm van een overheerlijk paar spareribs. De laatste activiteit van de week betrof een kroegentocht onder leiding van de in eerste instantie verlegen student Bodie. Onder luid gezang lieten wij ons van kroeg naar kroeg voeren waar tijdens verschillende drankspelletjes als cheers to the govenor, beerpong en rage cage meerdere biertjes buit werden gemaakt. Eindigen deden we wederom in club Instant waar het feest met de nu dronken en niet langer verlegen Bodie kon beginnen.

This slideshow requires JavaScript.

Vrijdag konden we een beetje uitslapen, was het koffers pakken en de terugreis aanvaarden. Met onze brakke hoofdjes vielen we gebroederlijk samen in het vliegtuig in slaap en leek het bij de landing alsof we gezamenlijk wakker werden uit een geweldige midweekse droom die ons nog lang bij zal blijven.

Door: David Booij