Soms raakt mijn hoofd er een beetje vol van. Al die verhalen die de revue passeren, al die relaties en sores, maar ook uiteenzettingen van je moeder over wat een vriendin precies zei over haar pas gekochte nieuwe broek. Het is soms een overkill aan informatie, maar toch doet iedereen er vrolijk aan mee. We praten vooral graag over onze eigen belevenissen. En niet alleen in het echte leven, maar ook digitaal plempt de gemiddelde Nederlander heel wat informatie neer.

Van honderden statusupdates over dat geweldige vriendje tot cryptische beschrijvingen over een lekke band. Maar soms gaat het verder dan dat. De aanslagen in Parijs leidden tot een massale Facebookprofielfototransformatie  en na afgelopen weekend zie ik heel wat keer het bericht over het overlijden van een jong meisje op mijn tijdlijn verschijnen. Sharing is caring, in de laatste gevallen zeker. Op zulke momenten draagt de groep een duidelijke boodschap uit: wij staan met zijn allen voor iets in deze wereld. Dat is mooi.

 

Gelukkig worden er ook positieve dingen gedeeld op Facebook (zoals Alcmaeonevenementen) en ook in real life hoor ik genoeg gekke en gezellige verhalen. Hoeveel zin en onzin er in ieders verhalen ook voorbij mag komen, ik ben blij dat ik elke maandagmorgen bij de weekopening met mijn bestuursgenootjes kan zaniken over een vieze vaat of uit kan wijden over de avonturen van mijn vis en dat zij luisteren. Sharing is caring. En dat is mooi.

Sanne Böing