In september hielp Lisa Ringoir alle ongemotiveerden al een handje door tips te geven om goede voornemens nu écht uit te voeren. Helaas bleek dat niet in alle gevallen genoeg te zijn: van de comfortabele bank verplaatsen naar de sportschool, het blijft voelen als onmogelijk. ‘No pain, no gain’, voor het gewenste lichaam moet heel wat werk verzet worden. Of toch niet? Verbazingwekkende resultaten uit psychologische onderzoeken geven ons hoop op betere tijden.

In 2007 publiceerde Harvard een studie waaruit bleek hoe invloedrijk het brein is op de fysieke gesteldheid van het lichaam. Onderzoekers vertelden 84 schoonmaaksters dat de dagelijkse beweging die zij kregen tijdens het werk, voldoende is voor een fit en gezond lichaam. In de weken die daarop volgden gebeurde er iets ongelofelijks. De routine van de schoonmaaksters bleef hetzelfde, maar hun lichamen begonnen te veranderen. Ondanks dat zij hun werk precies hetzelfde bleven uitvoeren, vielen zij gemiddeld één kilo af en daalde hun bloedruk met bijna 10 procent (Crum & Langer, 2007). Uit dit onderzoek blijkt dus dat verschillende gedachten en mentale staten voor verschillende hormonale samenstellingen zorgen in het lichaam. Dit kan tot een veranderd metabolisme leiden. We kunnen dus afvallen zonder ons gedrag te veranderen. Fantastisch, is het niet? Maar het wordt nóg beter.

Onderzoek van Clark en collega’s (2014) heeft uitgewezen, dat het visualiseren van oefeningen voor activiteit in hetzelfde gedeelte van de hersenen, in de cortex, zorgt als fysieke oefeningen. Dit verklaart de resultaten van het onderzoek van Ranganathan en collega’s (2003). Zij wisten bij participanten een spier in de vinger te laten groeien, door hen oefeningen alleen te laten visualiseren. Dit was baanbrekend onderzoek, maar de spiergroei viel tegen ten opzichte van de groep die daadwerkelijk oefeningen deed.

Dit was niet het geval bij onderzoek van Bishop’s University. Hier werden participanten ingedeeld in één van de volgende drie groepen: een controlegroep, een trainingsgroep en een visualiserende groep. In de controlegroep werd na twee weken, logischerwijs, geen spiergroei gemeten. In de trainingsgroep, die een schema met oefeningen kregen, werd na hetzelfde tijdsinterval een spiergroei van 28% gemeten. De derde groep volgde hetzelfde trainingsschema als de tweede groep, alleen voerde deze niet daadwerkelijk uit, maar visualiseerde de oefeningen alleen. Na twee weken werd bij deze groep een vrijwel even grote spiertoename geconstateerd, van 24% (Shackell & Standing, 2007).

Deze resultaten kunnen gebruikt worden om programma’s op te stellen om revalidatie te versnellen en spiergerelateerde ziekten te vertragen. En bovendien is hiermee een grote stap gezet naar de ultieme, zweetvrije workout voor bankhangers. Blijf voortaan lekker op de bank zitten, Netflix aan, voetjes omhoog en visualiseren maar!

Jaap van der Aar

Clark, B. C., Mahato, N. K., Nakazawa, M., Law, T. D., & Thomas, J. S. (2014). The power of the mind: the cortex as a critical determinant of muscle strength/weakness. Journal of neurophysiology112(12), 3219-3226.

Crum, A. J., & Langer, E. J. (2007). Mind-Set Matters Exercise and the Placebo Effect. Psychological Science18(2), 165-171.

Ranganathan, V. K., Siemionow, V., Liu, J. Z., Sahgal, V., & Yue, G. H. (2004). From mental power to muscle power—gaining strength by using the mind. Neuropsychologia42(7), 944-956.

Shackell, E. M., & Standing, L. G. (2007). Mind over matter: mental training increases physical strength. North American Journal of Psychology9(1), 189-200.