“The power of imagination makes us infinite” – John Muir. En zo zijn er wel meerdere quotes te vinden die gaan over de kracht van imaginatie of afgeleiden daarvan. De ene persoon maakt er meer gebruik van dan de ander en vindt het heerlijk om er soms eens lekker op los te fantaseren, maar voor sommigen is het hoogstens zweverige spraak en meer niet.

Hier één van de mensen die wel van een potje fantaseren houdt. Zo zie ik mezelf wel eens voor me later in een tuin met mooie bloemetjes, op een warme zomeravond. Genietend van het leven. Vrij. Binnen hoor ik kinderen spelen. Buiten staat mijn schildersezel. Een Norah Jones muziekje op de achtergrond. En ergens daaromheen ook nog een leuke man rond waggelend. Ik schrijf artikelen. De omgeving ziet er uit als in een oud Italiaans dorpje. Mensen groeten elkaar vriendelijk, lachen naar elkaar en er heerst een sfeer van verbondenheid.

En opnieuw droom ik weg. Ik schrijf dit terwijl ik op het dak lig. Weliswaar in het zonnetje aan een artikel, maar zo rooskleurig als in voorgeschetst beeld zit ik er helaas nog niet bij. Ik fantaseer dus graag; over mijn toekomst, maar ook tijdens het leren maak ik soms gebruik van mijn fantasie. Door middel van dat ik vaak in beelden leer omdat ik de stof zo beter onthoud en ik het leren op deze manier enigszins leuk kan houden voor mezelf –  gezien er soms ook wel eens wat minder spannende stof bij een studie zit inbegrepen. Zo weet ik bijvoorbeeld nu dat gliacellen zenuwcellen zijn die een soort verzorgende werking hebben op andere zenuwcellen, omdat ik een wat oudere vrouw genaamd Ria (lijkt op Glia) voor me zie die zorgend is voor anderen. Daarnaast visualiseer ik soms als voorbereiding op een tentamen dat ik mezelf volledig zelfverzekerd zie zitten aan dat tentamen, geen rood hoofd of panic attacks omdat ik een keer een vraag niet begrijp – gewoon, relaxt.

Enerzijds kan ik dat fantaseren of visualiseren van mezelf afkeuren of het een beetje belachelijk vinden. “Want wat heeft het voor zin?!”, “Het slaat nergens op, kom gewoon in actie in plaats van dat zweverige gedoe”, of: “Je leeft nu, je kan maar beter van dit moment genieten in plaats van fantaseren over iets wat toch nooit gaat komen”. Anderzijds merk ik dat het me helpt en dat het me simpelweg gewoon positieve energie geeft. Waarmee ik in ieder geval eerder mijn doelen kan bereiken dan door negatief te denken. Maar ik ben niet de enige die baat heeft bij de kracht van visualisatie. Zo zijn er bijvoorbeeld atleten en schaakspelers die deze techniek ook gebruiken om hun prestaties te verbeteren, therapieën die visualisatie als middel inzetten om een beter en mooier leven te creëren, en geeft wereldkampioen golfer Jack Nicklaus aan: “I never hit a shot, not even in practice, without having a very sharp in-focus picture of it in my head”. (www.psychologytoday.com)

En voor degenen die het toch wel prettig vinden om eerst wat wetenschappelijke onderbouwing tot zich te nemen voordat ze zich wagen aan een hocus-pocus rondje visualisatie, volgt er nu wat literatuuronderzoek die de mogelijke kracht van visualisatie ondersteunt. De bewegingspsychologen Ranganathan en collega’s (2004) deden namelijk onderzoek naar dit fenomeen. In het onderzoek vergeleken zij groepen mensen waarvan de ene groep 12 weken lang naar de sportschool ging om te trainen, en de andere groep 12 weken lang mentale work-outs alleen in hun hoofd uitvoerden. Als uitkomst vonden de onderzoekers 35% spiertoename bij de groep die in levende lijve naar de sportschool ging om te trainen, en 13,5% spiertoename bij de groep die ‘slechts’ visualiseerde dat zij oefeningen deden. De laatste groep laat weliswaar een kleiner percentage zien, maar laat ook zien dat visualisatie dus daadwerkelijke positieve effecten kan hebben. Zo blijkt namelijk dat mentale training dezelfde hersenpaden activeert als wanneer iemand een bepaalde handeling in real life uitvoert. Dit zou volgens Ranganathan en collega’s te verklaren zijn doordat mentale training de corticale output versterkt, welke – in dit geval – dan weer de spieren naar een hoger activatieniveau aanstuurt en zo tot extra spierkracht kan leiden. Bovengenoemd onderzoek richt zich vooral op de positieve effecten van visualisatie op spierkracht, maar imagine dus maar even op wat nog meer!

Moraal van het verhaal: durf te dromen, durf te fantaseren, visualiseren, of alles wat daarop lijkt. Visualiseer jezelf bezig aan wat sit-ups en zie je zelf voor je als die lekkere beach babe of hunk sierlijk paraderend over het strand, als professor op dat tentamen, en schaf al het sporten en leren voortaan maar gewoon af, dan kom je er ook wel! 🙂

 

Referenties

Ranganathan, V.K., Siemionow, V., Liu, J.Z., Sahgal, V. & Yue, G.H. (2004). From mental power to muscle power – gaining strength by using the mind. Neuropsychologia, 42(7), 944-56.

https://www.psychologytoday.com/blog/flourish/200912/seeing-is-believing-the-power-visualization