Het is gebleken uit meerdere geweldige golden films dat de genialiteit van een film niet ligt in verpletterende en overweldigende special-effects, maar eerder in de subtiliteiten. Precies dit is wat er bij director Christopher Nolan (van o.a Inception en The Dark Knight) in te grote mate is uitgepakt. In principe begint de film relatief rustig en overzichtelijk waarin de toekomstige mensheid worstelt met een beschadigde aarde inclusief verwoestende zandstormen en zand. Veel zand. De hoofdrolspeler en voormalig astronaut Cooper (Oscarwinnaar Matthew McConaughey) woont in een typisch Amerikaans huis midden in de zandvlakte als boer die moeizaam mais verbouwt, samen met zijn dochter Murph (Mackenzie Foy), zijn zoon Tom (Timothée Chalamet) en zijn schoonvader Donald (John Lithgow). Leven is moeilijk en het wordt al vrij snel duidelijk in de film dat de wereld langzaam ‘opraakt’. Cooper is hierover zeer onrustig en zou graag opnieuw zijn ervaring als astronaut gebruiken om de wereld te redden. Uiteindelijk krijgt hij de mogelijkheid door Proffesor Brand (Michael Caine) om een nieuwe wereld te vinden met onder andere de dochter van Proffesor Brand, Brand (Anne Hathaway). Uiteraard verloopt alles niet zoals gepland en neemt de film een compleet andere wending. En hier ligt mijn tweede opmerking in verschuilt: de film is te gecompliceerd. Te ver gezocht. Het is duidelijk dat na de afgelopen grote successen van voornamelijk Inception, de director probeerde te voldoen aan de hoog gezette eisen en standaarden.  En, laten we eerlijk zijn, de film Interstellar bevat zeker goede kwaliteiten en interessante onderwerpen en quotes om over na te denken. Het is ook niet mijn bedoeling de film volledig af te kraken, het is echter mijn doel om ook aandacht te besteden aan de kritiekpunten van deze film. De film wordt naarmate de film vordert, steeds complexer en meer onrealistisch. Het deed me erg denken aan de film The Fountain (door Darren Aronofsky met Hugh Jackman). Beide films lijken in het begin redelijk realistisch, maar naarmate de film ‘groeit’, raakt de hoofdpersonage verwikkelt in ernstig gecompliceerde mysteries en wordt hij verplicht om de vreemdste hersenkronkels te raadplegen om oplossingen te vinden. Desalniettemin zijn de films beide goed ontvangen en hoog becijferd. In principe is een complexe verhaallijn ook geen probleem, alleen viel het erg op dat Interstellar het zo ver  nam, nog verder dan Inception, dat het voor mij betreft té ingewikkeld werd om er plezier uit te halen. Inception is ook complex, maar behoudt nog enige charme en chique raadselachtigheid waardoor je graag de film nog een keer wil zien. Het mooie aan zulke films is ook dat – hoe vaak de film ook wordt bekeken- de kijker elke keer opnieuw iets nieuws en interessants vindt om continue aandacht te behouden. Dit is het grote verschil met Interstellar: het is te grotesk. De film wordt niet gesierd door nuancering en verfijning. Het enige dat nog enigszins geraffineerd is, zijn de emotionele liefdevolle momenten tussen Cooper en zijn dochter Murph. Ik ben van mening dat de regisseur wanhopig geprobeerd heeft té veel in een film te stoppen (ondanks het feit dat de film al 169 minuten duurt), waardoor de subtiliteiten verloren zijn geraakt. Daarnaast wil ik graag ook nog een comment geven met betrekking tot de muziek. Over het algemeen ben ik vol lof over Hans Zimmer (ook van o.a Gladiator, Inception, The Da Vinci Code). Echter, in deze film liet de muziek soms te wensen over.Ondanks het feit dat ik gebruik van de orgel in de soundtrack van een sciencefiction film innovatief vind, werd het té veel gebruikt en gaf het de film een te donker tintje, wat overbodig was. In principe had de film al een negatieve, donkere ondertoon vanwege de mysterie rondom de black hole  en het ‘einde van de wereld as we know it’; het had niet veel heftige, zware muziek met vaak terugkerende orgel nodig. Desondanks wil ik afsluiten met een paar positieve opmerkingen. Het acteerwerk, met name de dochter Murph op jonge leeftijd (Mackenzie Foy) en op oudere leeftijd (Jessica Chastain) was prachtig uitgevoerd en zeer geloofwaardig. Verder vond ik de overvloedige in space beelden erg gaaf geanimeerd.