Ah tof, over één maand is het zover: OUD & NIEUW. Jezelf volstampen met oliebollen, volgieten met champagne en (not to forget): ‘Het lijstje van goede voornemens’ maken. Tot nu toe kan ik nog bij geen een voornemen zeggen: “Wauw, dit is gelukt.” Elk jaar heb ik zo mijn voornemen-faal-routine, welke al ’s ochtends start…

Ik word 1 januari wakker met een flinke kater. Mijn voornemen ‘Niet teveel drinken, twee drankjes is ook oké’ is finaal mis gegaan, al in de eerste uurtjes van het nieuwe jaar.
Direct aansluitend wordt ik geconfronteerd met mijn tweede voornemen: ‘Gezonder leven’, wat al fout gaat op het moment dat ik wakker word en wil ontbijten met een opgewarmde oliebol uit de magnetron. Door die moeheid vergeet ik ‘per ongeluk’ wat mijn voornemen was. Nu is het toch al verpest, dan kan ik er nog wel ééntje nemen. Of twee. Of drie.
Mijn telefoon trilt. Een appje van een vriendin. Of ik deze week met haar naar een leuke stad wil om uitgebreid te winkelen. Fijn, I love shoppen, maar niet als mijn Stufi geplunderd is door de feestdagen en ik eigenlijk nog zoveel dingen wil en moet kopen. Maar oké, ik ga wel met haar mee, want ze wil zo graag en dan probeer ik wel te genieten van alle leuke dingen die zij wel kan kopen. Voornemen ‘Meer voor mezelf kiezen’ mislukt.

Het is 2 januari, de brakheid is ongeveer weg, ingeruild voor het januari dipje. De kerstboom moet uit mijn studentenhuis geduwd worden, er is geen reden om een zwart cocktailjurkje aan te doen en al helemaal niet om romantisch met een date een warme chocomelk te drinken bij de schaatsbaan. Eigenlijk moet ik beginnen met studeren. Laat maar. Ik. Begin. Morgen. Wel. Eerst even in zelfmedelijden blijven hangen met van die droevige kerstliedjes. Voornemen ‘Meer doen voor mijn studie’ gefaald.

Even de positieve vibe er weer in: december is voor velen de leukste maand van het jaar. Sinterklaas waarbij je weer wordt geconfronteerd met een lullig gedicht. Kerstvakantie waarin je even kan opladen terwijl je erna tentamens moet maken. Kerstdagen waarbij je met jezelf de uitdaging ‘Hoeveel kan ik eten?’ aangaat en vervolgens over je grens bent gegaan. Oud & Nieuw waarbij je het leven als ware viert en de volgende dag het tegenovergestelde voelt. Maar even serieus, ik heb onwijs zin in december én dit jaar ga ik echt aan maar voornemens houden. Tot 2 januari tenminste, dat lijkt me een haalbaar doel. Of 1 januari. Of gewoon niet.