Het begin der tijden, het begin van een nieuw tijdperk, leven na een grote verandering. De Geestig is herrezen in de vorm van een blog. De redactie vroeg zich af: hoe gaat het leven door na een impactvolle gebeurtenis? Hoe was het leven na de kernbomaanslag op Hiroshima?

Op 6 augustus 1945 verliet een Amerikaanse B-29 bommenwerper, Enola Gay genaamd, het eiland Tinian en was onderweg naar Hiroshima in Japan. De naam van de bom die op Hiroshima zou vallen was ironisch genoeg Little Boy. Om kwart over 8 ’s ochtends bereikte de Enola Gay Hiroshima en de geplande plek waar de bom op gegooid zou worden. In minder dan één seconde bereikte de vuurbal een diameter van 275 meter. Ongeveer 80.000 tot 140.000 inwoners waren op slag dood. Meer dan 100.000 raakten gewond. Ooggetuigen die het van 8 kilometer verderop aanschouwden vertelden dat de explosie tien keer zo fel was dan de felheid van de zon. Men wist het zeker: Dit was het begin van het einde.

Of toch niet? Minder dan tien dagen na de kernbomaanslag op Hiroshima kwam de Tweede Wereldoorlog tot een einde. Hiroshima was compleet verwoest door de impact van de kernbom; de bewoners van het stadje verzamelden enige voorwerpen die nog niet volledig verbrand waren en probeerden tegelijkertijd het ‘gewone leven’ zo goed mogelijk voort te zetten. Huizen werden herbouwd – levens werden herbouwd. Althans, voor zover dat lukte want het gerucht ging dat de komende 75 jaar niets zou kunnen groeien in Hiroshima. Toen gebeurde het ondenkbare: Rode Canna bloemen begonnen als eerste weer te bloeien tussen alle puinhopen, wat ervoor zorgde dat men weer hoop kreeg op een normaal leven. Toen veel inwoners van Hiroshima naar het platteland evacueerden en veel soldaten die gevochten hadden in de oorlog terugkwamen, startte voor Hiroshima de lange weg naar herstel.

Het is onmogelijk om te verwachten dat dit zonder problemen ging. Veel overlevenden van de atoombomaanslag gingen gebukt onder psychologische en fysieke schade. In steeds grotere mate kregen de overlevenden klachten in de vorm van neurotische symptomen, inclusief extreme vermoeidheid, geheugenverlies en een gebrek aan concentratie. Na vragenlijsten die waren afgenomen aan vele overlevenden kwamen hier meerdere symptomen bij zoals het herleven van de gebeurtenis, een toegenomen gevoel van apathie en immobiliteit. Ook leden praktisch alle overlevenden aan een posttraumatische stressstoornis. In combinatie met de psychologische schade leden veel overlevenden ook aan fysieke schade. Veel van hen begonnen de effecten van blootstelling aan straling door de atoomboom te merken. De symptomen varieerden van misselijkheid, bloedingen en haarverlies tot de dood. Ook flash burns, een gevoeligheid voor het ontwikkelen van leukemie, staar en kwaadaardige tumoren behoorden tot mogelijke symptomen.

Natuurlijk is de lijst van negatieve effecten lang, maar de manier waarop de samenleving zich hersteld heeft is bewonderenswaardig. In onderstaand filmpje is de veerkracht en kracht van de inwoners te zien, slechts zeven maanden nadat de atoombom de stad verwoestte. De stille video laat beelden zien van de inwoners van Hiroshima terwijl zij hun verwoeste stad herbouwen. Hier kunnen wij lering uit trekken want, zelfs in het geval van de allerergste verwoestingen: life keeps moving forward.